Ta sama płyta Deutsche Grammophon, z tym samym numerem katalogowym, mogła być tłoczona przez dwadzieścia lat. Okładka często się nie zmieniała. Zmieniała się etykieta na środku płyty i to po niej kolekcjonerzy poznają, z której dekady pochodzi egzemplarz.
Dobry przykład to Koncert fortepianowy nr 5 „Cesarski” Beethovena w wykonaniu Wilhelma Kempffa, z Berliner Philharmoniker pod dyrekcją Ferdinanda Leitnera. Nagranie powstało w lipcu 1961 roku w Berlinie. Numer 138 777 przez lata się nie zmieniał, ale na etykietach kolejnych tłoczeń widać inny rysunek tulipanów. Wystarczy wiedzieć, na co patrzeć.