Franz Anton Hoffmeister (1754–1812)
Człowiek renesansu swoich czasów – i to dosłownie. Hoffmeister napisał co najmniej 60 symfonii, kilka koncertów fortepianowych i słynny Koncert na altówkę, a jednocześnie prowadził jedno z najważniejszych wydawnictw muzycznych epoki, publikując dzieła Mozarta, Haydna i Beethovena. Jako kompozytor pozostał w cieniu swoich autorów – ironia historii.[1][2]
Georg Joseph Vogler – Abbé Vogler (1749–1814)
Postać wyjątkowa nawet jak na barwną epokę. Ksiądz, teoretyk, organista-reformator i nauczyciel Carla Marii von Webera oraz Meyerbeera. Jego dorobek obejmuje ponad 600 dzieł, w tym 11 koncertów fortepianowych, opery i rozległą muzykę sakralną. Mozart uważał go za szarlatana – co tylko dowodzi, że Vogler był zbyt oryginalny jak na swój czas.[3][4]
Inni, których warto szukać na LP i CD
-
Carl Ditters von Dittersdorf (1739–1799) – skomponował cały cykl symfonii inspirowanych mitologią grecką; współczesny Mozarta, grał z nim w kwartecie[5]
-
Johann Baptist Vanhal (1739–1813) – skrzypek i kompozytor, który grał w kwartecie razem z Mozartem, Haydnem i Dittersdorfem[5]
-
Joseph Woelfl (1773–1812) – pianista, który w publicznym pojedynku na improwizację pokonał Beethovena[5]
-
Carl Friedrich Abel (1723–1787) – mistrz violi da gamba, bliski współpracownik J.Ch. Bacha w Londynie[6]
-
Jan Dismas Zelenka (1679–1745) – czeski kompozytor, bogaty kontrapunkt, złożona harmonia; Bach go podziwiał[6]
-
Johann Friedrich Fasch (1688–1758) – melodyczna inwencja, muzyka orkiestrowa i wokalna godna odkrycia[6]
-
Antonio Soler (1729–1783) – hiszpański mnich, uczeń Scarlattiego, wirtuoz klawesynu[5]
Łączy ich jedno: w swoich czasach byli cenieni, a z repertuaru wypadli nie z powodu braku talentu, lecz dlatego, że historia muzyki lubi listy rankingowe. Na szczęście czarna płyta pamięta lepiej.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google