F.Chopin – Koncert fortepianowy nr 1 e-moll op.11 – Alexander Brailowsky – William Steinberg – RCA Victor SO (LP)

His Master’s Voice ALP 1015 — jeden z najniższych numerów katalogowych całej serii ALP, tłoczenie wczesne, Wielka Brytania. Na etykiecie widnieją dwa Królewskie Warranty jednocześnie: „Suppliers to the late King George VI” oraz „Suppliers to Her Majesty Queen Mary”. Że oba tytuły współistnieją na tej samej etykiecie oznacza dokładnie: tłoczenie wykonano po śmierci Jerzego VI w lutym 1952, ale jeszcze przed śmiercią Królowej Marii w marcu 1953. Okno historyczne zamknięte w winylu — trwa dokładnie trzynaście miesięcy.

Nagranie pochodzi z 14 kwietnia 1949 roku. Columbia Records rok wcześniej — w czerwcu 1948 — ogłosiła format Long Play. Alexander Brailowsky (1896–1976) jest jednym z pierwszych wielkich pianistów, którzy nagrywają Chopina na nowym nośniku. ALP 1015 należy do najwcześniejszych numerów serii — dziś jest eksponatem muzealnym. Brailowsky uczył się u Leszetickiego w Wiedniu — tego samego mistrza, który uczył Paderewskiego i Schnabela — a następnie u Busoniego w Berlinie. W latach dwudziestych w Paryżu wykonał cykl sześciu recitali obejmujących całą twórczość Chopina. Dla Brailowsky’ego Chopin nie był repertuarem — był powołaniem.

Koncert e-moll nosi numer „1”, choć faktycznie powstał jako drugi — po Koncercie f-moll. Ukazał się drukiem jako pierwszy, stąd nomenklatura myląca melomanów od niemal dwóchstu lat. Chopin prawyukonał go sam — w Teatrze Narodowym, 11 października 1830 roku, trzy tygodnie przed wyjazdem z Warszawy na zawsze.

Płyta w stanie NM — dla egzemplarza mającego ponad siedemdziesiąt pięć lat stan niemal doskonały. Z kolekcji Wojciecha Padjasa, autora audycji „Muzyka spod Igły” w RMF Classic.