Światło świecy, jakie padało na wytarty blat stołu w lipskim gabinecie Jana Sebastiana, ukazać mogło kilkanaście niezapisanych jeszcze kartek. Obok kałamarzy z atramentem w trzech kolorach, obok gęsich piór do pisania, stało specjalne pudełko z piaskiem do osuszania kleksów. Było też pióro rastrum do rysowania pięciolinii. Bach, niezwykle oszczędnie używał papieru i rzadko kiedy nanosił poprawki. Siadał każdego dnia i pisał nuty. John Eliot Gardiner, autor książki „Bach Muzyka z Zamku niebios" („Music in the Castle of Heaven") twierdzi, że poznać możemy Bacha jedynie po muzyce – nie pisał wspomnień, listów niewiele, nieco rachunków po sobie zostawił a może nawet był nudziarzem.

289 lat później, w Sulęczynie, pod wyjątkowo tego dnia niebieskim niebem zacząłem o Bachu rozmawiać z Adamem Czerwińskim – to czas, powiedziałem, byś przeczytał te nuty i zagrał je po swojemu. Obydwaj wiedzieliśmy, że nie wolno tej muzyce się przeciwstawić, że ma wyrażać nas – współczesnych ale z wiernością dla tego, co Bach zapisał. I tak powstała Muzyka Niebios.

Ta płyta, czego Państwo za moment doznacie, wyrywa się z oczywistych kanonów naszego widzenia i rozumienia muzyki Jana Sebastiana. Jest subtelną opowieścią o niewinności i pokazuje, to co w Bachu ciepłe i ludzkie. Kiedy po raz pierwszy miałem ją w drżących dłoniach, poczułem, jakby wszyscy, którzy są jej cząstkami, pod jednym niebem mieszkali. Ci z Gdańska i Krakowa, Nowego Jorku, Londynu i Warszawy. To Ci, którzy o niej myśleli, zaaranżowali, grali, nagrywali, tworzyli jej okładkę, tłoczyli i wysyłali i … wiele innych osób, których nie poznamy. Ta płyta pokazuje każdego z nas z tej dobrej strony.

Dla mnie osobiście, to niezwykle ważna płyta, bo jest ze wszystkich, jakie mam, moja najbardziej. A to wystarcza na dziesięć lat Muzyki spod Igły w RMF Classic i na całe moje pogmatwane, trwające już 50 lat radiowe losy.

Płytę można zamówić w naszym sklepie

https://www.youtube.com/watch?v=urabziwaCWs&t=16s