Okładka zewnętrzna 12" (LP) LDPE 0,08 mm 317x317 mm – Polskie Nagrania – 10 szt. - vinylspot

Polskie Nagrania, Muza, Pronit — polska tłocznia i państwowe wytwórnie PRL-u produkowały płyty przez kilka dekad w niezmienionej technologii, ze specyficznym wymiarem okładki bliższym 310–315 mm boku. Jeśli próbowałeś założyć standardową okładkę 325x320 mm na Mazurki Chopina z Polskich Nagrań albo na jazzowe wydania serii Polski Jazz — wiesz, że wygląda to jak za duże ubranie. Sleeve faluje, gubi się na rogach, nie chroni krawędzi okładki.

Ten sam problem dotyczy sporej grupy zachodnich wytwórni muzyki klasycznej z lat 50.–70., które tłoczyły w europejskim standardzie mniejszym niż dzisiejsza norma: Angel Records — klasyczna wytwórnia EMI założona w 1953 roku jako dystrybutor europejskich nagrań na rynek amerykański — wydawała w wymiarze okładki bliskim 315 mm. Podobnie Philips z pierwszych dekad, Deutsche Grammophon z wczesnych lat 60., Decca z brytyjskich tłoczeń. Kolekcjoner specjalizujący się w muzyce klasycznej z tamtego okresu trafi na ten wymiar regularnie, niezależnie od kraju wydania.  Wymiar 317x317 mm to odpowiedź na ten konkretny problem — folia LDPE 0,08 mm w formacie, który siada równo na mniejszej okładce, zabezpiecza rogi i krawędzie bez fałdowania. Przed zakupem warto sprawdzić konkretny egzemplarz: część polskich wydań z późnych lat 80. i część zachodnich reedycji zbliżała się już do standardu 325 mm.